Perfectly IMPERFECT!

Minsan mahirap magmahal ng taong hindi tayo kayang pahalagahan. Yung tipong binibigay mo na lahat para sakanya. Sobrang mahal mo siya. Lagi mo siyang inaalala at gusto mo lagi siyang safe. Ang masakit na part dun ay hindi niya kayang suklian lahat ng pagpapahalaga na ginagawa mo sakanya dahil may ibang tao siyang pinapahalagahan. Hindi man niya aminin pero ramdam mo na may iba siyang gusto.

M.U.? Mag-M.U. nga ba talaga kayo? O ikaw lang ang nakakaramdam niyan? Sa una, may mutual understanding pa kayo. Pero di kalaunan, nawawala na yung magandang samahan na nabuo niyo at unti unting nawawala dahil may nagugustuhan siyang iba. Samantalang ikaw, all-out sa pagpapakita sakanya ng pagmamahal mo sakanya. Minu-minuto mo siyang iniisip at pinagdarasal na lagi siyang safe saan man siya magpunta. Minsan iniisip mo na siya na yung gusto mong makasama habangbuhay. Kulang na lang ipagsigawan mo sa buong mundo na, “Ui! Andito ako! Sobrang mahal na mahal kita! Kaya kong ibigay at isakripisyo ang lahat para sayo! Pahalagahan mo naman ako.”

Hindi mo din naman masisisi yung sarili mo kung bakit ka nagkakaganyan. Kasi sobrang nagmamahal ka lang. Kahit wala nang matira sayo, okay lang basta mapakita mo sakanya na sobrang mahal mo siya. Pero siya anu? Hindi mo man lang maramdaman na mahalaga ka sakanya. Kasi busy siya sa kakausap sa iba? Tss.

Oo, tama nga yung “getting to know each other” stage. Pero paano magiging tama kung hindi niya pinapakilala ang sarili niya at iba ang kinikilala niya. Samantalang ikaw naman na si tanga eh, you dedicate all your time para sakanya.

Maganda nga ba ang klseng relasyon na ‘to? Una, wala kang karapatan mag-selos kasi hindi naman kayo. Pero hindi mo naman maiiwasan to kasi mahal mo nga siya. Pangalawa, you don’t have any rights to demand anything or everything from him, kasi hindi nga kayo. Pangatlo, hindi ka dapat umaasa na ikaw ang priority niya, kasi hindi nga kayo. Ang magagawa mo lamang ay ang mahalin siya at tanggapin mo ang lahat kahit yung pinakamasakit na bagay na ginagawa niya sayo - ang hindi pagpapahalaga.

Maganda yung idea na hinihintay niyo lang yung perfect timing kung kelan magiging kayo. Maghihintay ka ng two weeks? One month? Three months? Sa tagal ng paghihintay niyo para sa tamang oras na yun, nawawalan na siya ng gana at may ibang nagugustuhan. Minsan naiisip mo, “May nagawa ba akong mali sakanya? Special nga ba talaga ako sakanya?” Later on, marerealize mo na lang na ang tanging mali mo lamang ay ang magmahal ng sobra at wala ng matira para sa sarili mo.

Kung gaano kabilis mo siya nakilala at nagkagustuhan ang isa’t isa, ganoon din ata kabilis mawala yung nararamdaman ng isa para sa isang taong handang sumugal sa pagi-ibig at isakripisyo ang lahat.

Ano nga ba ang ending ng setup na ‘to? Ikaw na handang ibigay ang lahat ay iiwanan ng luhaan at walang natirang pagmamahal para sa sarili. At siya na masaya sa iba. Tapos ang M.U.